Mocht er een prijs bestaan voor vermoeiendste tienjarige, dan acht ik de kans groot dat Victor hem wint, mocht ik niet te lui zijn om hem in te schrijven natuurlijk.
Hij slaapt wel goed, hoor, dat is het niet. En hij onderbreekt me ook niet meer alle vijf minuten (hij is dan ook al tien).
Nee, hij heeft iets nieuws. En ik kan er nu al niet meer goed tegen.
Ik laat je maar niet langer in spanning, lieve lezer, en presenteer je hieronder wat ik de afgelopen week heb moeten verdragen:
‘Kun je voor mij even een glas water gaan halen alsjeblieft?
– Natuurlijk, mevrouw (komt als een deftige ober terug, zo met een hand op zijn rug en presenteert het me met een buiging).
‘De rode bloedcellen dragen de zuurstof.’
– Zijn dit de rode bloedcellen? (doet alsof hij iets draagt)
‘De witte bloedcellen beschermen ons lichaam tegen bacteriën en virussen.’
– Zijn dit de witte bloedcellen? (doet ninja-moves)
‘Doe de deur vlug dicht want de kou komt binnen.’
– Is dit de kou? (sluipt binnen)
En intussen corrigeerde Robin me: ‘De warmte gaat buiten, bedoel je.’
In tegenstelling tot Robin is Victor iets minder nerd, getuige zijn gebruik van het woord ‘smaakpupillen’. Leon gebruikte het meteen tegen hem: ‘zwijg jij maar gewoon, smaakpupil.’
Maar pedant kan hij wel zijn:
‘Ons voedsel komt uit alle hoeken van de wereld.’
– De wereld heeft geen hoeken.
Oh, en ook gewoon onnozel. Hij heeft een van zijn oren ‘getraind’ om even raar te blijven staan als hij het binnenstebuiten draait waardoor het op een elfenoor lijkt, maar mama’s kleine helper wil hij niet zijn…
In ieder geval zorgt hij wel weer voor inspiratie voor mijn blog, en dat was weer broodnodig.
En in mijn blog schrijf ik natuurlijk wat ik wil. Zoals dit laatste voorbeeld:
‘Aha, nu komt de aap uit de mouw.’
– Is dit de aap? (probeert een aap na te doen, maar is gewoon zichzelf).
Hehe.