Een grammar nazi zou ik mezelf nu niet noemen, maar spelfouten vallen me op als de grijze haren in mijn donkerbruine haardos, en ze doen ook een beetje pijn aan mijn ogen soms. Vooral als ze in de teksten van een van mijn kinderen staan. Het zal je dus niet verbazen dat ik goed spellen […]

Ik ken ze niet persoonlijk, maar er zijn thuisonderwijzers die hun dagen tot in de puntjes plannen. Elke ochtend stipt om 7 uur uit bed. Om 8u30 de eerste les, een pauze om 10u, lunch om 12 en ga zo maar door. Zelf ben ik niet zo’n soort thuisonderwijzer. En dat treft, want mijn zonen

Frans. Zucht. Dat zegt al veel, zeker? Robin en Leon vinden het niet leuk, hebben er maar weinig aanleg voor en zien ook het nut niet. ’Iedereen kan toch Engels?’Nee, vriend, die chauvinistische Fransen niet. ’Ik ga dat later nooit nodig hebben.’Bijna de helft van de Belgische bevolking is Franstalig, hè. ’Ja maar, ik wil

De eerste jaren van ons thuisonderwijs heb ik ontelbaar veel planningen gemaakt, die evenveel keer in het water vielen. Ik hou van de vrijheid van thuisonderwijs – zelf bepalen wat wanneer geleerd wordt. Maar die vrijheid vraagt ook structuur. En dat vond ik lang niet evident. Tot ik een (blad)gouden oplossing ontdekte. In deze nieuwsbrief