Mocht er een prijs bestaan voor vermoeiendste tienjarige, dan acht ik de kans groot dat Victor hem wint, mocht ik niet te lui zijn om hem in te schrijven natuurlijk. Hij slaapt wel goed, hoor, dat is het niet. En hij onderbreekt me ook niet meer alle vijf minuten (hij is dan ook al tien). […]

’Goed zo!’ Mijn moeder zei het minstens tien keer per bezoek toen Robin klein was. Als hij een hapje nam zonder zichzelf te besmeuren. Als hij in zijn eentje het glijbaanladdertje beklom. Als hij een kliederkunstwerk maakte. Lief natuurlijk, een oma die haar kleinkind zo prees. Alleen… er was een probleem met die ’goed zo’.

‘Waarom is de afwasmachine nog niet leeggemaakt? Nu staat de keuken weer vol, zeg.’ Een kreet die je bij ons verschillende keren per week hoort. En die me triggerde deze post te schrijven. Over het huishouden. Wie niet geïnteresseerd is in hoe je dat structureel aanpakt: lees gerust verder, want dat komt niet aan bod.

Sinds ik mijn thuisonderwijsbundel schreef, lijkt er een vuur in me aangewakkerd te zijn. Een vuur dat me vooruit jaagt om te schrijven. En dan geen blogposts, maar een boek begot, en daarna nog een, en nog een. Wel nee, niet echt. Want ik heb korte nachten door een haan (de onze dan nog) die

Lieve lezers met een goed geheugen herinneren zich vast nog waar Victor de laatste maanden dag in dag uit mee bezig was. Voor alle anderen zal ik het maar gewoon vertellen: met zijn kerstdorp van Lego. Ook in maart, april en mei nog, ja. Ik zag ooit een programma waarin een kerstfanaat vertelde dat zijn

Een van de meeste gehoorde uitspraken (of zeg maar uitroepen) over Victor de laatste maanden is deze: ‘Wat is er mis met dit kind?!?’ Maak je maar geen zorgen, lieve lezer. Er is niet écht iets mis met hem. Hij is gezond en ontwikkelt zich zoals het hoort. Alleen doet hij nogal vaak … onnozel.

Sinds een paar maanden gaan we om de twee à drie weken zwemmen, in een zwemcomplex waar ook glijbanen en een wildwaterbaantje zijn voor de jongens, en een sauna en Turks stoombad voor Marcel. Wat er voor mij is, daar ben ik nog niet achter gekomen. De kinderen vinden het echt leuk, dat zwemmen, en

De lente is in het land. De bloesems komen aan de bomen, de vogeltjes fluiten en volgende week geven ze zelfs 19 graden. Zalig. Mocht ik een ander type vrouw zijn dan ik ben, ik zou aan de slag gaan met verse bloemen, paastakken en kussens in lentekleuren om de livingdecoratie aan te passen aan

Ik schreef al eerder dat Victor een kind is dat van interesse naar interesse fladdert, en momenteel heeft hij drie passies, die de meeste van zijn dagen vullen. Ten eerste vlaggen en landen. Hij weet alle landen van de wereld liggen en kent ook hun vlaggen. Ik weet ook niet wat hij er zo interessant