Lieve lezers met een goed geheugen herinneren zich vast nog waar Victor de laatste maanden dag in dag uit mee bezig was. Voor alle anderen zal ik het maar gewoon vertellen: met zijn kerstdorp van Lego. Ook in maart, april en mei nog, ja. Ik zag ooit een programma waarin een kerstfanaat vertelde dat zijn […]
Een van de meeste gehoorde uitspraken (of zeg maar uitroepen) over Victor de laatste maanden is deze: ‘Wat is er mis met dit kind?!?’ Maak je maar geen zorgen, lieve lezer. Er is niet écht iets mis met hem. Hij is gezond en ontwikkelt zich zoals het hoort. Alleen doet hij nogal vaak … onnozel.
Robin en Leon zitten allebei in de derde graad wetenschappen-wiskunde. Dat was eerder een negatieve keuze, zoals ze dat zeggen. Ik verklaar me even nader. Ze zijn wel min of meer geïnteresseerd in wetenschappen, als ze dan toch echt iets móesten kiezen. En dus hadden we nog de volgende opties toen ik hen ergens vorig
Terwijl ik dit typ, zijn Robin en Leon met parelend zweet op hun voorhoofd, een geconcentreerde blik en oververhitte hersentjes hun examen fysica aan het maken. Wel ja, zo stel ik me hen toch voor. Ik mag begot hopen dat ze niet dromerig voor zich uit zitten te staren, of afgeleid worden van elk kuchje,
Sinds een paar maanden gaan we om de twee à drie weken zwemmen, in een zwemcomplex waar ook glijbanen en een wildwaterbaantje zijn voor de jongens, en een sauna en Turks stoombad voor Marcel. Wat er voor mij is, daar ben ik nog niet achter gekomen. De kinderen vinden het echt leuk, dat zwemmen, en
De lente is in het land. De bloesems komen aan de bomen, de vogeltjes fluiten en volgende week geven ze zelfs 19 graden. Zalig. Mocht ik een ander type vrouw zijn dan ik ben, ik zou aan de slag gaan met verse bloemen, paastakken en kussens in lentekleuren om de livingdecoratie aan te passen aan
Ik schreef al eerder dat Victor een kind is dat van interesse naar interesse fladdert, en momenteel heeft hij drie passies, die de meeste van zijn dagen vullen. Ten eerste vlaggen en landen. Hij weet alle landen van de wereld liggen en kent ook hun vlaggen. Ik weet ook niet wat hij er zo interessant
Een van de belangrijkste dingen die ik voor mijn kinderen wens, is dat ze hun leven lang graag blijven leren. Als ik naar Leon kijk, weet ik niet of dat aan het lukken is, maar ik hou me vast aan de gedachte dat ik ooit ook zo’n ongeïnteresseerde puber was, en kijk nu toch eens
‘Als we nu in Hiroshima woonden en het was 6 augustus 1945 en we hadden ook deze levensstijl, dan zouden we nu doodgegaan zijn in onze slaap.’ Aan het woord was Victor, een paar dagen geleden vlak na het wakker worden. Oplettende lieve lezers die weten op welk tijdstip Hiroshima die zesde augustus is gebombardeerd,
Trouwe, lieve lezers die al nachtenlang geen oog dicht doen in afwachting van de resultaten van het examen aardrijkskunde van Robin en Leon, kan ik geruststellen: ze zijn allebei met vlag en wimpel geslaagd. De cursus aardrijkskunde en de atlas zijn bijgevolg met een grote boog ergens in een kast gegooid om er pas over
